Wednesday, January 21, 2015

me t

to secure "a pass" for a Southern Pacific Railroad from the Mississippi River to the Pacific Ocean. The pass desired was the Guadaloupe Canon, used as a wagon road by General Cook in his march from New Mexico to California in 1846, and strange to say, not subsequently occupied as a railroad pass. The country south of the new boundary line is not of much consequence to us: it belongs to Mexico. The country north of the Mexican boundary is the most marvelou

Wednesday, September 10, 2014

ഏകാന്തതയുടെ അപാര തീരം

 സെപ്റ്റംബർ 7, 2014 ഞായർ - തിരുവോണം : രാവിലെ നേരത്തേ കുളിയൊക്കെ നിർവഹിച് കസവു കരയുള്ള ഡബ്ബിൾ മുണ്ടൊക്കെ ഉടുത്ത് സ്വീകരണമുറിയിൽ വന്നിരുന്നപ്പോഴാണ്‍ ഞാൻ തനിച്ചാണല്ലൊ എന്നും, കൂട്ടിനു പഴയ ഓർമ്മകൾ മാത്രമേ ഉള്ളുവെന്നും തിരിച്ചറിഞത്. ഒരു ചായ പോലും കുടിച്ചിട്ടില്ല, തലേ ദിവസത്തെ ചോറും മുട്ടക്കറിയും ബാക്കിയുണ്ട്. നാട്ടിലുള്ളവരെ ഓരോരുത്തരെയായ് വിളിച്ചു ഓണാശംസകൾ നേർന്നു. തണുത്ത ചോറും, നോണ്‍-വെജും കഴിക്കരുതെന്ന് ഭാര്യ പ്രത്യേകം ഓർമ്മിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ഗതികെട്ടാൽ ഈയുളളവൻ എന്തും കഴിച്ചുകളയും എന്നവൾ സംശയിച്ചിരിക്കണം.

ടാൻസാനിയയിലെ ഉപാംഗ എന്ന സ്ഥലത്തെ ഒരു ബഹുനില കെട്ടിടത്തിന്റെ അഞ്ചാമത്തെ നിലയിലെ ഫ്ലാറ്റിന്റെ ബാൽകണിയിലിരുന്ന് കുറച്ചകലെയായി കാണുന്ന കടലിലേക്കും, നങ്കൂരമിട്ടു കിടക്കുന്ന കപ്പലുകളിലേക്കും നോക്കി ചുമ്മാ സമയം ചെലവിട്ടു. രാവിലെ 9 മണി ആയിരിക്കുന്നു. [നാട്ടിൽ 11:30]. തന്റെ കുട്ടിക്കാലത്തെ ആഘോഷത്തിമിർപ്പുകൾ പോലെയൊന്നും ഇല്ലെങ്കിലും എല്ലാവരും ഓണം എന്ന ഒരു ഉത്സവത്തിന്റെ മൂഡിൽ തന്നെയായിരിക്കും. ഒരുപക്ഷെ അടുപ്പിച്ചു വീണു കിട്ടിയ അവധിയുടെ സന്തോഷമാകാം അത്.

സത്യത്തിൽ ഇല്ലായ്മകളുടെയും വല്ലായ്മകളുടെയും നടുക്ക് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന ഓണത്തിനായിരുന്നു പ്രസക്തി എന്ന് തോന്നുന്നു. പുതിയ വസ്ത്രങ്ങളും, വിശക്കുമ്പോഴൊക്കെ ഭക്ഷണം കഴിക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യവും, അതിന്റെ ലഭ്യതയും, ഒന്നിലധികം വിഭവങ്ങളുടെ അകമ്പടിയും ഒക്കെയായി ഒരു സമൃദ്ധിയുടെ ദിവസം. ഇപ്പോഴും നാസാരന്ധ്രങ്ങളിൽ തങ്ങി നില്ക്കുന്ന വടുകപ്പുളിയും, പച്ചമുളകും, ഇഞ്ചി-വേപ്പില എന്നിവ അരിയുമ്പോഴുണ്ടാവുന്ന കൊതിപ്പിക്കുന്ന മണം, പപ്പടം കാച്ച്ചുന്നതിന്റെ നേർത്ത ശബ്ദവും, വാസനയും, ഉപ്പേരി വെളിച്ചെണ്ണയിൽ മൊരിയുന്നതിന്റെ മണവും, ചുടോടെ കരുമുരാ തിന്നുമ്പോഴുള്ള നിർവൃതിയും........... ഇപ്പോളതൊന്നുമില്ല.. എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും ആഘോഷങ്ങളാണ്, അതിനു ഓണം, വിഷു, ക്രിസ്തുമസ് എന്നുള്ള പേരുകളുടെ ആവശ്യമില്ല. എല്ലാം നമ്മുടെ പരിധികൾക്കുള്ളിലാണെന്നു നാം അഹങ്കരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടു തന്നെ ആഘോഷങ്ങൾക്കായി കാത്തിരിക്കുന്നവരുടെ ശതമാനം തുലോം വിരളമായിരിക്കുന്നു.

കഴിഞ്ഞ ഓണത്തിനു ഭാര്യയുടെ അമ്മയുണ്ടായിരുന്നു. അച്ഛൻ ഓണത്തിന് തൊട്ടു മുമ്പായി ആഗസ്റ്റിൽ മരിച്ചു. ഓണം കഴിഞ്ഞ് നവംബറിൽ അമ്മയും.. പലപ്പോഴും അച്ഛനമ്മമാരോടൊപ്പം ഓണം ആഘോഷിക്കുന്നതിന്റെ സന്തോഷം എത്രയാണെന്നു തിരിച്ചറിയുന്നത്‌ അവരില്ലാത്ത ഒരോണം കടന്നു വരുമ്പോഴാണ്.

കപ്പലിൽ നിന്നും മുഴങ്ങിയ അലോസരപ്പെടുത്തുന്ന സൈറനിൽ ഞാനെന്റെ ഓർമ്മകളെ കൈവിട്ടു എഴുന്നേറ്റു. സമയം 12 മണിയായിരിക്കുന്നു. ഒറ്റയ്ക്ക് എന്ത് ഓണസദ്ധ്യയൊരുക്കാൻ... എന്നാലും ചോറും, മോരൊഴിച്ചു കൂട്ടാനും വച്ച് 1:30 ആയപ്പോഴേക്കും ഊണു കഴിച്ചു. കുറച്ചു നേരം കിട്ടാവുന്ന മലയാളം ചാനലുകൾ മാറി  മാറി വച്ചു, പിന്നെ ഓഫ് ചെയ്ത് നന്ദൻ എഴുതിയ "കുറിയേടത്തു താത്രി" വായിക്കാനിരുന്നു. രസകരമായ വിവരണങ്ങൾ, പഴയ കാലങ്ങളെ വായനക്കാരന്റെ മുന്നിൽ അടുക്കിവച്ച്ചുകൊന്ട് ഒരു പ്രത്യേക ലോകം ചമച്ചിരിക്കുന്നു നന്ദൻ.  നന്ദന്റെ ഭാഷയിൽ തന്നെ പറഞ്ഞാൽ 'ഒളിച്ച വായനകളിൽ മലർക്കെ തുറക്കുന്ന മറഞ്ഞ ലോകങ്ങൾ, ജിജ്ഞാസയുടെ അക്ഷര നൃത്തങ്ങൾ, ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ  ഉന്തി വിടർത്തുന്ന വാതിലുകൾ'.  സ്മാർത്ത വിചാരണയിൽ കുടുങ്ങിപ്പോയ ഒരാളെ പോലെ ഞാനും സ്ഥലകാല ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടങ്ങനെ...........  
                                 - 0 -

Saturday, June 28, 2014

‘നൊ ഫൂളാക്കിംഗ്’, ‘ന ഉല്ലു ബനാവി’ അഥവാ ‘ആക്കരുത്’!



ലോക ചരിത്രത്തില്‍ ആദ്യമായ് പടിയടച്ച് പിണ്ഡം വച്ചത് ആരാണ്? നമ്മള്‍ കേട്ട കഥകളില്‍ താത്രിക്കുട്ടിയും, അതുപോലെ ചിലരുമുണ്ട്. അറിയപ്പെടാത്ത എത്രയോ താത്രിക്കുട്ടിമാര്‍. എന്നാല്‍ സത്യത്തി  ഇതിന് തുടക്കമിട്ടത് ദൈവം തന്നെയാണ്. ആദമിനേയും, ഹവ്വയേയും ഏദന്‍ തോട്ടത്തിലാക്കിയപ്പോള്‍ ആപ്പിൾ തിന്നരുതെന്ന് വിലക്കിയിരുന്നു. സത്യത്തിൽ അവ൪ക്കി തിന്നാനായ് ഉണ്ടാക്കിയത് തന്നെയാണെങ്കിലും താൻ സൃഷ്ടിച്ച തന്റെ സന്താനങ്ങൾ തന്റെ വാക്കിനെന്തെങ്കിലും വില കല്പിക്കുമോ എന്നറിയാനുള്ള ഒരു പരീക്ഷണം കൂടിയായിരുന്നു അത്. മനുഷ്യനല്ലേ, അവൻ അവന്റെ തനി കൊണം കാട്ടി. ആപ്പിള് ശാപ്പിട്ട് ക്ഷീണം മാറ്റി. അതറിഞ്ഞ ദൈവം രണ്ടെണ്ണത്തിനേയും ഏദൻ തോട്ടത്തിൽ നിന്നും പുറത്താക്കി ഇനി മേലാൽ കണ്ടുപോകരുതെന്ന് ആജ്ഞാപിച്ച് പടിയടച്ചു. അതായിരുന്നു ലോക ചരിത്രത്തിലെ ആദ്യത്തെ പടിയടച്ച് പിണ്ഡം വയ്ക്കൽ.

ഏദം തോട്ടത്തിന് പുറത്തായ ആദവും ഹവ്വയും തങ്ങള്‍ക്ക് പരിചിതമല്ലാത്ത ചുറ്റുപാടിനെ എങ്ങനെ അതിജീവിയ്ക്കും എന്ന ചിന്തയില്‍ ഒരല്പ നേരമങ്ങനെ നിന്നു. അങ്ങനെ ചുമ്മാ ഇറങ്ങിപ്പോകാന്‍ ആദമിന്റെ മനസ്സ് അനുവദിച്ചില്ല. തിരിഞ്ഞു നിന്ന് രണ്ടു വര്‍ത്താനം ദൈവത്തിന്റെ മോത്ത് നോക്കി പറഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ ആണാണെന്നും പറഞ്ഞ് നടന്നിട്ടെന്തുകാര്യം എന്ന് ചിന്തിച്ച് ആദം ദൈവത്തിനോടിങ്ങനെ പറഞ്ഞു,
“തോട്ടത്തിലെ ഒരാപ്പിള് കടിച്ചതിന്റെ പേരും പറഞ്ഞ് ഞങ്ങളെ പുറത്താക്കി. സ്ത്യത്തില്‍ നിങ്ങടെ മനസ്സിൽ വേറെയെന്തോ ചൊരുക്കുണ്ടായിരുന്നില്ലേ എന്നാണെന്റെ സംശയം. ഇതായിരുന്നു നിങ്ങളുടെ മനസ്സിലിരുപ്പെങ്കിൽ ഞാൻ ഇതിനേക്കാൾ എമണ്ടൻ കുറുമ്പുകൾ കാണിക്കുമായിരുന്നു. സത്യത്തിൽ ഒരു കഷ്ണം ആപ്പിള് കഴിച്ചതിന്റെ പേരിൽ വീട്ടീന്ന് പുറത്തായ കഥ ഈ നാട്ടിലെ പാണ൪ പാടി നടക്കുമല്ലോ എന്നോര്‍ക്കുമ്പോഴാ ഒരു നാണക്കേട് ഫീല് ചെയ്യുന്നത്, അതുകൊണ്ട് ദൈവമേ, നീ എന്നോടിത് വേണ്ടായിരുന്നു”. ഹവ്വ ആദമിനെ സപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്തുകൊണ്ട് അവനെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു ചുംബിച്ചു.

ദൈവം വളരെ കൂളായ് പറഞ്ഞു, ‘എടാ, ആദമേ, എടീ ആദാമിന്റെ വാരിയെല്ലേ, അനുസരണശീലമില്ലായ്മ ഞാന്‍ ഒരു പരിധിവരെ സഹിച്ചേനെ.. പക്ഷെ നീ ചെയ്തതെന്താ, ആപ്പിള് തിന്നൂന്ന് മാത്രല്ലാ, അത് പാമ്പ് പറഞ്ഞിട്ടാ തിന്നതെന്നും പറഞ്ഞു. എടാ, കോപ്പേ, നിന്നെ സൃഷ്ടിക്കുന്നതിനു മുമ്പ് ഞാന്‍ സൃഷ്ടിച്ചതാണ് പാമ്പിനെ. അതിന് സംസാരശേഷി ഞാനായിട്ട് നല്കിയിട്ടില്ല. അങ്ങനെയുള്ള പാമ്പ് നിന്നെ ആപ്പിള് തിന്നാന്‍ പ്രേരിപ്പിച്ചു എന്ന് പറഞ്ഞാ
ൽ ഞാനത് തൊണ്ട തൊടാതെ വിഴുങ്ങണം അല്ലേടാ, നൊ ഫൂളാക്കിംഗ്, ന ഉല്ലു ബനാവി അഥവാ നീയൊന്നും എന്നെ ആക്കരുത് ട്ടാ’!!!!  

Saturday, June 14, 2014

ഏഴാമത്തെ കല്പനയും, മോസസ്സും

ഞാന്‍ നിങ്ങളുടെയെല്ലാം ദൈവം മുന്‍കൂട്ടി മോസ്സസ്സിനെ അറിയിച്ചതിന്‍ പ്രകാരം പറഞ്ഞ സമയത്തു തന്നെ സ്വര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങി വന്ന് മേഘങ്ങളില്‍ കയറി ഇടിവെട്ടിന്റെയും, മിന്നലിന്റെയും അകമ്പടിയോടെ സിനായ് മലയിലെത്തി. ഉറക്കെ വിളിച്ചു, മിസ്റ്റര്‍ മോസസ്സ്! കനത്ത നിശബ്ദത മാത്രമായിരുന്നു മറുപടി. എനിക്ക് ദേഷ്യം വന്നു. ഏത് നരകത്തിലാണ് നീ മോസസ്സ് എന്ന് ഞാനൊന്നലറി. ആ അലര്‍ച്ചയില്‍ ഇടിവെട്ടി മഴ പെയ്തു, അതെനിക്കിഷ്ടായി. പിന്നെ ഒരേകദേശം മൂന്നുമണിക്കൂര്‍ ലേറ്റായി മോസ്സസ്സ് ഹാജരായി ഉണര്‍ത്തിച്ചു, സോറി, ഞാനിത്തിരി ലേറ്റായി, ഒരു സ്ഥലത്തെത്തിയപ്പോള്‍ ഇടത്തോട്ട് തിരിയേണ്ടതിനു പകരം വലത്തോട്ട് തിരിഞ്ഞു. ഞാനൊന്ന് ഇരുത്തി മൂളി. അല്ലെങ്കിലും ഇടത്തോട്ട് തിരിയേണ്ടതിനു പകരം വലത്തോട്ട് തിരിയുന്നതാണല്ലോ നിന്റെയൊക്കെ ദുരിതത്തിന് കാരണം എന്ന് ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു. പക്ഷെ പുറത്തേക്ക് ചാടിയത് അലര്‍ച്ചയായിരുന്നു. ഞാന്‍ ദൈവം നിന്നെയൊക്കെ ഈജിപ്തിലെ അടിമത്വത്തില്‍ നിന്നും മോചിപ്പിച്ചവന്‍....
അതുകേട്ട് വളരെ കൂളായ് മോസസ്സ് പറഞ്ഞു, 'അതൊക്കെ ഇടയ്ക്കിടെ ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കേണ്ടതില്ല, എനിക്കറിയാവുന്നതല്ലേ...പിന്നെ ഒരു കാര്യം പറയാനായ് ഇങ്ങനെ അലറേണ്ട കാര്യവുമില്ല, ഞാന്‍ പൊട്ടനൊന്നുമല്ലല്ലോ!
ഞാനൊന്നടങ്ങിയെങ്കിലും അവനെന്നെ ശരിക്കും മനസ്സിലാക്കണമെന്ന് എനിക്ക് നിര്‍ബ്ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ട് ഞാന്‍ പറഞ്ഞു, ഞാനൊരു ദയാവാനായ ദൈവമായതുകൊണ്ട് നീയൊക്കെ രക്ഷപ്പെട്ടു, അതൊക്കെ പോട്ടെ, നീയെന്റെ കല്പനകളിലൂടെ ഒന്ന് കണ്ണോടിക്കൂ, എന്നിട്ട് നിന്റെ അഭിപ്രായം പറയൂ, മോസ്സസ്സ് വായിച്ചു, 'Thou Shalt Have No Other Gods Before Me' -
മോസ്സസ്സിന് വട്ടിളകിയതുപോലെ തോന്നിയതുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു, Shalt, ഇതൊന്തൊരു വാക്ക്... ചോദ്യം ചെയ്താല്‍ ഞാന്‍ നിന്നെ ശരിപ്പെടുത്തും പറഞ്ഞില്ലാന്ന് വേണ്ട... എന്ന് മാത്രം ഞാന്‍ പറഞ്ഞു, അവന്‍ അടങ്ങിയതായ് തോന്നി, പിന്നെ ആറു കല്പനകളും ഒന്നും മിണ്ടാതെ വായിച്ച് ഏഴാമത്തെ വായിച്ചതിനുശേഷം തല കുടഞ്ഞ് പറഞ്ഞു, 'O, God, I am going to have problems with this. ഇതിലെന്തെങ്കിലും വിട്ടുവീഴ്ചകള്‍ ചെയ്തുകൂടേ?'
എനിക്കവന്റെ സൂക്കേട് മനസ്സിലായി, ഞാന്‍ അസന്നിഗ്ദമായ് പറഞ്ഞു, When I say "Thou Shalt Not Commit Adultery', I mean it BY ALL MEANS!
മോസ്സസ്സ് പതിവിലും വിനയാന്വിതനായ് ചോദിച്ചു, ഇടയ്ക്ക് വല്ലപ്പോഴുമൊക്കെ....ഒരു കണക്ക് വേണമെങ്കില്‍ ജീവിതത്തിനും മരണത്തിനുമിടയില്‍ ഒരു മൂന്നു പ്രാവശ്യമെങ്കിലും!
NO ഞാനലറി
മോസ്സസ്സ് ധൈര്യമവലംബിച്ചു പറഞ്ഞു, ദൈവമായാല്‍ ഒരു മര്യാദയൊക്കെ വേണ്ടേ, വീണ്ടുവിചാരം വേണ്ടേ, ആദമിനേയും, ഹവ്വയേയും പൂന്തോട്ടത്തില്‍ നിന്ന് വലിച്ചെറിഞ്ഞ് എങ്ങനെയെങ്കിലും പെറ്റ് പെരുകി കഴിയാന്‍ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ഇതൊക്കെ ആലോചിക്കണമായിരുന്നു.

പക്ഷെ ഞാന്‍ ദൈവമാണ്, എന്റെ വാക്കാണ് അവസാന വാക്ക്... ഞാന്‍ വീണ്ടും പറഞ്ഞു, NO ADULTERY!
മോസ്സസ് വീണ്ടും കൂളായ് പറഞ്ഞു, ഒരു നിയമമാവുമ്പോള്‍ അതില്‍ ലൂപ് ഹോളെന്തെങ്കിലും കാണാതിരിക്കില്ല.
അതെനിക്ക് സഹിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു, എന്റെ കല്പനകളില്‍ ലൂപ് ഹോളോ, ആരവിടെ? മൂന്നാമതായ് ആരും ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ട് ഞാനതിനത്രയ്ക്ക് പ്രാധാന്യം കൊടുത്തില്ല. മോസ്സസ്സ് ബാക്കി കല്പനകളെല്ലാം ഓടിച്ചു നോക്കിയിട്ട് കുഴപ്പമില്ലെന്ന് പറഞ്ഞു, എന്നാലും adultery... എന്ന് പറഞ്ഞ് തല ചൊറിഞ്ഞു, SORRY എന്നു ഞാനും.
പോകാന്‍ നേരം തിരിഞ്ഞു നിന്ന് മോസ്സസ്സ് സ്നേഹത്തോടെ പറഞ്ഞു, ഏഴാമത്തെ കല്പന ഞാനൊന്ന് ലീഗല്‍ കണ്‍സല്‍ട്ടന്റുമായ് കൂടിയാലോചിച്ച് മാത്രമേ നടപ്പിലാക്കൂ...
ഞാനെന്തെങ്കിലും പറയുന്നതിനുമുമ്പേ അവന്‍ വണ്ടി വിട്ടു. അടുത്ത മേഘത്തേയും കാത്ത് മുഖം കറുപ്പിച്ച് ഞാനിരുന്നു. കാര്യങ്ങള്‍ കൈവിട്ടു പോകുന്നതോര്‍ത്ത് എനിക്ക് കരച്ചില്‍ വന്നു... നിങ്ങള്‍ക്ക് മഴയായ് നല്ലവണ്ണം കിട്ടുന്നുണ്ടല്ലോ അല്ലേ!

Sunday, March 30, 2014

ചിരിയിലും ചാതുര്‍വര്‍ണ്ണ്യത്തിന്‍റെ നിഴലുകള്‍

സിനിമാ സംവിധായകന്‍ കെ.ജെ.ബോസ് വഴിയാണ് ലാഫ്റ്റര്‍ യോഗയുടെ മാസ്റ്ററായ സുനില്‍കുമാറിനെ പരിചയപ്പെടുന്നത്. എളമക്കരയിലെ സൂരജ് ഫാഷന്‍സ് എന്ന സ്റ്റിച്ചിം സെന്‍ററിലെ തിരക്കുകള്‍ക്കിടയില്‍ നിന്നും സുനില്‍കുമാര്‍ ഉറക്കെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. ആ ചിരി ഞങ്ങളിലേക്ക് പടരാന്‍ ഒട്ടും സമയമെടുത്തില്ല എന്നത് ഞങ്ങളെ അത്ഭുതപ്പെടുത്താതിരുന്നില്ല.

ഏകദേശം 19 വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പ് ഡോക്ടര്‍ മദന്‍ കടാരിയ ആണ് ആദ്യമായ് ചിരി ഒരു മരുന്നാണെന്നും അത് ഫലപ്രദമായ് ജനങ്ങളിലേക്ക് പകരണമെന്നുമുള്ള ചിന്താഗതിയോടെ ജീവിത തിരക്കുകള്‍ക്കിടയില്‍ ചിരിക്കാന്‍ മറന്നുപോയ മുംബൈ നിവാസികള്‍ക്കുവേണ്ടി ലാഫ്ടര്‍ യോഗ ആരംഭിക്കുന്നത്. ഏതൊരു സംരംഭവും ആദ്യം വെള്ളക്കാരന്‍ ശരിവെച്ചാലേ ഇന്ത്യക്കാര്‍ക്ക് ബോദ്ധ്യമാവുകയുള്ളു എന്ന തിരിച്ചറിവില്‍ ഡോ:മദന്‍ കടാരിയ അമേരിക്കയില്‍ ലാഫ്ടര്‍ യോഗ ആരംഭിച്ചു. വിദേശികള്‍ കടാരിയേയും, ലാഫ്ടര്‍ യോഗയേയും രണ്ടു കയ്യും നീട്ടി സ്വീകരിച്ചു. സ്വാഭാവികമായും ഇന്ത്യക്കാര്‍ക്കും ലാഫ്ടര്‍ യോഗ സ്വീകാര്യമായി.

സുനില്‍കുമാര്‍ മാള സ്വദേശി സെബാസ്റ്റ്യന്‍ വഴി ചിരിയോഗയിലേക്കെത്തുകയും ഡോ:മദന്‍ കടാരിയയുടെ സ്കൂള്‍ ഓഫ് ലാഫ്ടര്‍ യോഗയില്‍ നിന്നും സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ് കരസ്ഥമാക്കുകയും ചെയ്തു. നിരവധി സ്ഥലങ്ങളില്‍ കടാരിയയോടൊപ്പം ചിരിയോഗ നടത്താനും പ്രചരിപ്പിക്കാനും ഭാഗഭാക്കാകുകയുമുണ്ടായി. കേരളത്തില്‍ തൃശൂരും, എറണാകുളത്തും, കോഴിക്കോടും മാത്രമാണ് ചിരിയോഗ ആളുകള്‍ പ്രാക്ടീസ് ചെയ്യുന്നതെന്ന് സുനില്‍കുമാര്‍ പറയുന്നു. ഏതൊരു സംരംഭത്തിലും സ്റ്റാറ്റസ് നോക്കി ഗ്രൂപ്പുണ്ടാക്കാന്‍ മിടുക്കരായ മലയാളികള്‍ ലാഫ്ടര്‍ യോഗ ചെയ്യുന്ന ഗ്രൂപ്പുകളിലും സജീവമായതോടെ ഒരു ഗ്രൂപ്പ് എന്നത് പല ഗ്രൂപ്പായി മാറിപ്പോയെന്ന ദുഃഖവും സുനില്‍ കുമാര്‍ പങ്കുവെയ്ക്കുന്നു. ബിസിനസ്സ് ഗ്രൂപ്പ് മേധാവികളും, വലിയ ഔദ്യോഗി പദവികള്‍ വഹിക്കുന്നവരും, പ്രൊഫഷണല്‍സിനും ചിരിയ്ക്കാന്‍ കൂട്ടുവേണ്ടത് സാധാരണക്കാരല്ല എന്ന തിരിച്ചറിവില്‍ ചിരി മായുന്നത് കണ്ട് അസ്തമിച്ചു നിന്നുപോയ സുനില്‍കുമാര്‍ സ്റ്റാറ്റസ്സിന്‍റെ ഭാരം വഹിയ്ക്കാത്തവരെ ചിരിപ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുകയാണിപ്പോള്‍. ഒരു സാധാരണക്കാരനോടൊപ്പം നിന്ന് ചിരിയ്ക്കണോ എന്ന് ചിന്തിക്കുന്നവര്‍ക്കുള്ളതല്ല ലാഫ്ടര്‍യോഗ. മനസ്സു തുറന്ന് ചിരിക്കാനുള്ളതാണത്, ജീവിതത്തില്‍ സന്തോഷത്തിന്‍റെ താക്കോലാണത്. ചിരിയുടെ കിലുക്കങ്ങളില്‍ ചാതുര്‍വര്‍ണ്ണ്യത്തിന്‍റെ നിഴല്‍ക്കുത്ത് പതിയാതെ മുന്നോട്ടു പോകാന്‍ കേരളജനതയ്ക്കാവും എന്ന് ഞാന്‍ ഉറച്ചു വിശ്വസിക്കുന്നു.

നമസ്തേ ചിരി, ഹാര്‍ട്ടി ലാഫ്, ചാമ്പ്യന്‍ ലാഫ്, ടൈം ലാഫ്, ഷൈ ലാഫ് തുടങ്ങി 50 വ്യത്യസ്ത തരം ചിരികളുണ്ടെന്ന് സുനില്‍ കുമാര്‍ പറയുന്നു. ഞങ്ങളുടെ സംസാരത്തിനിടയില്‍ അതില്‍ പെട്ട പല വിധ ചിരികളും ഞങ്ങള്‍ ആസ്വദിച്ചു. ഒരു പക്ഷെ അതില്‍ പെടാതെ പോയ പല വിധ ചിരികള്‍ ഞങ്ങളില്‍ നിന്നും ഉണ്ടായിട്ടുമുണ്ടാകാം. എന്തായാലും ഇന്നലെ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം ചെലവിട്ട കുറച്ചു സമയം ഞാനൊരു അപ്പൂപ്പന്‍ താടി പോലെ മനസ്സിന്‍റേയും, ശരീരത്തിന്‍റേയും ഭാരമറിയാതെ അനന്തവിഹായസ്സില്‍ ഒഴുകി നടന്ന പ്രതീതിയോടെ കഴിഞ്ഞു എന്ന് ഉറക്കെ ചിരിച്ചുകൊണ്ടു തന്നെ പറയട്ടെ.

ജീവിത പിരിമുറുക്കങ്ങളില്‍ പെട്ട് ചിരിക്കാന്‍ മറന്നുപോയവര്‍ക്ക് ഹൃദയം തുറന്ന് ചിരിയ്ക്കാന്‍ സുനില്‍കുമാറിനെ സമീപിക്കാം. ജവഹര്‍ലാല്‍ നെഹൃ സ്റ്റേഡിയത്തിനടുത്ത് തിങ്കള്‍, ബുധന്‍, വെള്ളി ദിവസങ്ങളില്‍ രാവിലെ 7 മണി മുതല്‍ 8 മണിവരെ മനസ്സു തുറന്ന് ചിരിയ്ക്കാന്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് സുനിലിനോടൊപ്പം ചേരാം. അദ്ദേഹത്തിനെ ബന്ധപ്പെടാന്‍ മാസ്റ്റര്‍ സുനില്‍ കുമാര്‍ എസ്. വി., സൂരജ് ഫാഷന്‍സ്, എളമക്കര, കൊച്ചി 26 ഫോണ്‍ 9846294077 / 938722286



Thursday, March 13, 2014

അമൃതാനന്ദമയിയും എം.പി.നാരായണപിള്ളയും


ഏതാണ്ട് ഒരു പതിനഞ്ചു വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുമ്പ് പതിവുപോലെ ഒരു ശനിയാഴ്ച മുംബൈ ബോറിവലിയിലെ ശാന്തി ആശ്രമത്തിനടുത്തുള്ള പ്രസന്നപ്രഭ എന്ന കെട്ടിടത്തിലെ എം.പി. നാരായണപിള്ളയുടെ ഫ്ളാറ്റില്‍ ചെന്നു. ഞങ്ങള്‍ എല്ലാ ആഴ്ചയിലും നടത്താറുള്ള സൂര്യനു കീഴെയുള്ള സകല കാര്യങ്ങളെ കുറിച്ചും വാദവും പ്രതിവാദവും തുടങ്ങി. ഇതിനിടയിലായിരുന്നു നാണപ്പേട്ടന്‍റെ സഹധര്‍മ്മിണി [പ്രഭേടത്തി] ഒരു വെടി പൊട്ടിച്ചത്... അത് മറ്റൊന്നുമായിരുന്നില്ല,

"മുരളീ കേള്‍ക്കണോ, ഇന്നൊരു തമാശയുണ്ടായി, [ഞാന്‍ ആകാംഷാഭരിതന്‍ ചെവി കൂര്‍പ്പിച്ചു] നാണപ്പേട്ടന്‍ അമൃതാനന്ദമയിയെ കാണാന്‍ ആള്‍ക്കൂട്ടത്തിനടുത്തായ് നില്ക്കുന്നു."
അതു പറഞ്ഞ് ഒളിക്കണ്ണിട്ട് നോക്കി പ്രഭേടത്തി ഒരു പുഞ്ചിരി പാസ്സാക്കി അകത്തേക്ക് പോയി. വിശ്വാസം വരാതെ ഞാന്‍ നാണപ്പേട്ടനെ നോക്കി, എന്നിട്ട് ഞാന്‍ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു, 'അയ്യേ, ഞാന്‍ നാണപ്പേട്ടനില്‍ നിന്നും ഇതൊരിക്കലും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല'. പെട്ടെന്നായിരുന്നു നാണപ്പേട്ടന്‍റെ മറുചോദ്യം.

മുരളീ എത്രകാലം ബ്രിട്ടീഷുകാര്‍ ഭാരതം ഭരിച്ചു?
ഞാന്‍ : ബ ബ്ബ ബ്ബ ബ്ബ...അതു പിന്നെ....
നാണപ്പേട്ടന്‍ : അതു പോട്ടെ..... നമുക്കെപ്പോഴെങ്കിലും ഏതെങ്കിലും ബ്രിട്ടിഷുകാരനോട് അതിന്‍റെ ദേഷ്യം തീര്‍ക്കാനായിട്ടുണ്ടോ?
ഞാന്‍ : എനിക്കെന്തായാലും അതിനു പറ്റിയിട്ടില്ല
നാണപ്പേട്ടന്‍ : എനിക്കും പറ്റിയിട്ടില്ല, അപ്പോള്‍ അതിനു കഴിഞ്ഞ ഒരു സ്ത്രീയെ നമ്മള്‍ ബഹുമാനിക്കണ്ടേ?
ഞാന്‍ : മനസ്സിലായില്ല
നാണപ്പേട്ടന്‍ : എന്‍റെ മുരളീ, സായിപ്പന്മാരെ വെള്ളമുണ്ടുടുപ്പിച്ച്, ജുബ്ബ ധരിപ്പിച്ച്, ഉമിക്കരി കൊണ്ട് പല്ലു തേപ്പിച്ച്, ഈര്‍ക്കിലി കൊണ്ട് നാക്ക് വടിപ്പിച്ച്, കഞ്ഞിയും പയറും, പ്ളാവില കൊണ്ട് കോരി കുടിപ്പിച്ച്, തന്‍റെ തൊട്ടു പുറകിലിരുത്തി താന്‍ പാടുന്ന മലയാളം ഭജന കാണാപാഠം പഠിപ്പിച്ച് തപ്പ് കൊട്ടിച്ച് പാടിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു തരത്തില്‍ ആ രാജ്യത്തോടു തന്നെ പ്രതികാരം ചെയ്യുന്ന അമൃതാനന്ദമയിയെ ഞാന്‍ ബഹുമാനിക്കുന്നെടോ, അതിലെന്താ ത്ര തെറ്റ്!

എന്‍റെ തലയ്ക്കകത്ത് ഞൊടിയിടയില്‍ ഒരു മിന്നല്‍ പിണര്‍ . ഒരു നിമിഷം ഞാന്‍ സ്ഥലകാല ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ട് അങ്ങനെ ഇരുന്നുപോയി.

NB: ഇത് അമൃതാനന്ദമയിയെ വെള്ളപൂശുന്നതിനുള്ള പോസ്റ്റല്ല, മറിച്ച് സാധാരണക്കാര്‍ ചിന്തിക്കുന്നതിനപ്പുറം കേരളം കണ്ട അസാമാന്യ പ്രതിഭാശാലിയായ എം.പി.നാരായണപിള്ള എങ്ങനെ ചിന്തിക്കുന്നുവെന്നും, അതെങ്ങനെ നമ്മുടെ ബോധമണ്ഡലത്തിലേക്ക് ഇറ്റിക്കുന്നുവെന്നുമുള്ള ഒരു  ചൂണ്ടുപലക മാത്രമാണിത്.

Monday, March 03, 2014

ക്ഷമ ശീലമാക്കിയപ്പോള്‍

സന്ധ്യയായാല്‍ ഞാനും, കോയിന്ദനും, രാജുവും വന്നണയുന്ന ഇടം അമ്പലത്തിന്‍റെ മുന്നിലെ ആല്‍ത്തറയാണ്. അവിടെയിരുന്നാല്‍ അമ്പലത്തില്‍ ദീപാരാധന തൊഴാന്‍ വരുന്നവരെയൊക്കെ കണ്ട് കുറ്റങ്ങളും, കുറവുകളുമൊക്കെ പറഞ്ഞങ്ങനെ ഇരിക്കാം. ചിലപ്പോള്‍ ആല്‍ത്തറയ്ക്ക് ചേരാത്തവിധം തറയായിപ്പോകുന്ന കമന്റുകളും കോയിന്ദനില്‍ നിന്നുണ്ടാവാറുണ്ട്. ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞ് അമ്പലത്തിലെ തരുണീമണികളും, അവസാനത്തെ അമ്പലവാസിയും പോയിക്കഴിഞ്ഞാലും നിലാവിന്‍റെ വെട്ടത്തില്‍ ആല്‍ത്തറയിലമര്‍ന്ന് ഞങ്ങള്‍ ഗുജറാത്തിലും, ഡല്‍ഹിയിലും, കണ്ണൂരിലും, ഒഞ്ചിയത്തുമൊക്കെ കണ്ണോടിക്കും. ഞാനൊരു മിതവാദിയായതുകൊണ്ട് മൃദുവായ് എല്ലാവരേയും കുത്തിനോവിക്കും. രാജുവിന്‍റെ ശരീരത്തിലൂടെ ഒഴുകുന്നത് ഞങ്ങളുടെ അത്ര ചുവപ്പു നിറം കുറഞ്ഞ ചോരയല്ലായിരുന്നു. കടും ചുവപ്പില്‍ തിളയ്ക്കുന്ന ചോരയായിരുന്നു അവന്‍റെ ശരീരത്തിലൂടെ പാഞ്ഞിരുന്നത്. അതുകൊണ്ട് എന്തിനേയും അവന്‍ വിമര്‍ശിക്കുന്നത് ഞങ്ങള്‍ സഹനശക്തിയോടെ കേട്ടിരുന്നതുപോലെ ഞങ്ങള്‍ വിമര്‍ശിക്കുമ്പോള്‍ അവന്‍ സഹിച്ചിരുന്നില്ല. പ്രത്യേകിച്ച് കേരളത്തെ രക്ഷിക്കുമെന്ന് ജനങ്ങള്‍ പ്രതീക്ഷിച്ച പ്രസ്ഥാനത്തിന്‍റെ അപചയത്തെക്കുറിച്ചൊക്കെ പറയുമ്പോള്‍ അവന്‍ ഒരു കോമരമായ് ആല്‍ത്തറയില്‍ ഉറഞ്ഞുതുള്ളിയിരുന്നു. അപ്പോള്‍ കോയിന്ദന്‍ സൂത്രത്തില്‍ അവന്‍റെ പക്ഷം ചേര്‍ന്ന് എന്നെ ഒറ്റപ്പെടുത്തുമായിരുന്നു. അങ്ങനെ അവന്‍ ശാന്തമാകുമ്പോള്‍ കോയിന്ദന്‍ സത്യം വിളിച്ചുപറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഓടുമായിരുന്നു. അതൊരു കൂട്ടച്ചിരിയായ് പരിണമിച്ച് ഞങ്ങള്‍ പിരിയുമായിരുന്നു.

പക്ഷെ കുറച്ചുനാളുകളായി കോയിന്ദന്‍ ആല്‍ത്തറയിലെത്താറില്ല. ഫോണ്‍ വിളിച്ചാല്‍ എടുക്കാറുമില്ല. പിണങ്ങാന്‍ വല്ല കാരണമുണ്ടായോ എന്നൊക്കെ ചിന്തിച്ചു ഞങ്ങള്‍ തലപുകച്ചു. എന്തോ അമ്പലത്തിലേക്ക് പോകുന്ന സ്ത്രീകളെ കാണാന്‍ പഴയതുപോലെ സൌന്ദര്യം തോന്നിയില്ല. എല്ലാത്തിനും കാരണം നിന്‍റെ അമിതമായ രാഷ്ട്രീയ ചായ് വാണെന്ന് ഞാന്‍ രാജുവിനെ കുറ്റപ്പെടുത്തി. അപ്പോഴാണ് കോയിന്ദന്‍ ആല്‍ത്തറയിലേക്ക് മെല്ലെ മെല്ലെ നടന്നുവരുന്നത് കണ്ടത്. അടുത്തെത്തിയതും ഞാന്‍ ചോദിച്ചു, എന്തുപറ്റി, ഞാനെത്ര തവണ വിളിച്ചു, നീയില്ലാത്തതുകൊണ്ട് ഒരാളെ പോലും കളിയാക്കാനും ചിരിക്കാനും തോന്നിയില്ല. ഒരു ദിവസം ആരെയെങ്കിലും കളിയാക്കാതെ കിടന്നുറങ്ങുക എന്നുവെച്ചാല്‍ അത് അനുഭവിച്ചവര്‍ക്ക് തന്നെ അതിന്‍റെ വെഷമം അറിയൂ...

അതുകേട്ട് കോയിന്ദന്‍ പറഞ്ഞു, എടോ, ജീവിതം വളരെ ഹ്രസ്വമാണ്. അതിനിടയില്‍ കഴിയുന്നതും ആരെയും വേദനിപ്പിക്കാതെ ജീവിക്കണം. നമ്മള്‍ പരിഹസിക്കുന്നവര്‍ എന്തായാലും നമ്മളേക്കാള്‍ നല്ലവരാണ്. ഞാനൊരുപാട് ആലോചിച്ചു, നമ്മളിവിടെ നേരമ്പോക്കു പറഞ്ഞിരിക്കുമ്പോള്‍ നമ്മുടെ കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ കളിയ്ക്കാനാരുമില്ലാതെ തളര്‍ന്ന് കിടക്കുകയാണ്. നമുക്ക് ആ സമയം വായിക്കാം, എഴുതാം, കുടുംബത്തോടൊപ്പം ചെലവഴിക്കാം. ആരെയും കഴിയുന്നതും പരിഹസിക്കാതിരിക്കാം. അതുപോലെ മറ്റുള്ളവരുടെ പരിഹാസമൊക്കെ നമുക്ക് ക്ഷമിയ്ക്കാന്‍ കഴിയണം. ക്ഷമ ബലമാക്കി ജീവിക്കുക. ജീവിതം മനോഹരമാവും.

രാജുവിന് ചിരിപൊട്ടി... ഞാനും അവനോടൊപ്പം ചേര്‍ന്ന് ഒന്നു ചിരിച്ചുവെന്ന് തോന്നി. കോയിന്ദന്‍ അതുകണ്ട് മന്ദഹസിച്ചു. രാജു കോയിന്ദന്‍ കാണ്‍കെ എന്നെ ഞോണ്ടി. അതു കണ്ട് അവന്‍ വീണ്ടും പുഞ്ചിരിച്ചു. അപ്പോള്‍ രാജു പറഞ്ഞു, കോയിന്ദാ, നീയെന്താ ആള്‍ദൈവമാകാനുള്ള പരിപാടിയാണോ? അതുകേട്ട് ആല്‍ത്തറയില്‍ നിന്ന് ചാടിയെഴുന്നേറ്റവന്‍ അലറി. ആള്‍ദൈവം നിന്‍റെ തന്ത, തന്ത, തന്ത, തന്ത.....
കോയിന്ദന്‍ തിടുക്കത്തില്‍ നടന്നു. രാജു തരിച്ചിരുന്നു, ഞാന്‍ അവനോട് പറഞ്ഞു, 'ക്ഷമ ബലമാക്കി ജീവിക്കുക, ജീവിതം മനോഹരമാവും'

Wednesday, January 08, 2014

ലൊക്കേഷനില്‍ നിന്ന്

നാളെ പരീക്ഷയൊന്നുമില്ല, പക്ഷെ ഷൂട്ടിംഗുണ്ട്. ഇടതുഭാഗത്ത് സിനിമാട്ടോഗ്രാഫര്‍ കെ.ജി. ജയന്‍ വലതുഭാഗത്ത് സംവിധായകന്‍ എം.പി. സുകുമാരന്‍ നായര്‍


കവി അന്‍‌വര്‍ അലിയുമൊത്ത്

ജഗദീഷുമൊത്ത്

സിനിമാട്ടോഗ്രാഫര്‍ കെ.ജി. ജയനുമൊത്ത്

സംവിധായകന്‍ എം.പി. സുകുമാരന്‍ നായര്‍ക്കൊപ്പം
ശ്രീ എം.പി. സുകുമാരന്‍ നായരുടെ ആറാമത് ചിത്രത്തിന്റെ ഷൂട്ടിംഗ് ലൊക്കേഷനിലെ [ നീണ്ടൂര്‍ - ഏറ്റുമാനൂര്‍ ] ഇടവേളകളില്‍ എടുത്ത ചില ഫോട്ടോകള്‍

Wednesday, November 13, 2013

ഭീകരവാദികളുടെ ലോകം

വെടിക്കെട്ട് കഴിഞ്ഞ ഉത്സവ പറമ്പില്‍
വെടിപ്പുകയിലൂടെ പരതി നടന്ന അയാള്‍
വെടിമണം മാറാന്‍ ചുണ്ടിലൊരു ബീഡിക്കുറ്റി തിരുകി
എരിഞ്ഞമരാന്‍ തുടങ്ങുന്നൊരു പൊട്ടാസെടുത്ത്
ബീഡി കത്തിച്ചു രസിച്ച്, പൊട്ടാസാഞ്ഞുവലിച്ച്
ബീഡിക്കുറ്റി വലിച്ചെറിയുമ്പോള്‍ നടുങ്ങുന്ന ശബ്ദത്തില്‍ പൊട്ടിത്തെറിച്ച അയാളുടെ ചുണ്ടിലൊരു പരിഹാസച്ചിരി. 

ഭീകരസ്ഫോടനം നടത്തിയ അയാളൊരു ചാവേറായിരുന്നുവെന്നും പോലീസിന്റെ സമയോചിതമായ ഇടപെടലില്‍ അയാളെ ഒറ്റപ്പെടുത്താനും, വന്‍ ദുരന്തം ഒഴിവാക്കാനും കഴിഞ്ഞുവെന്നും മാദ്ധ്യമങ്ങള്‍. 
വലിച്ചെറിഞ്ഞ ബീഡിക്കുറ്റിയിലൂടെ അന്വേഷണം പുരോഗമിക്കുമ്പോള്‍ വന്‍സ്രാവുകള്‍ വലയിലായേക്കാം എന്ന് കേന്ദ്ര ആഭ്യന്തരന്‍... 
ബീഡിക്കമ്പനി പൂട്ടണമെന്ന് പ്രതിപക്ഷം
പൊട്ടുന്ന പൊട്ടാസ് ഇനി മുതല്‍ ഉത്സവത്തിനു വേണ്ടെന്ന് കോടതി. 
പൊട്ടിത്തെറിക്കുന്ന ബീഡിയുണ്ടാക്കിയത് ഭരണം അട്ടിമറിക്കാനാണെന്ന് ഭരണപക്ഷം.
പൊട്ടിത്തെറിക്കാന്‍ കൊതിക്കുന്ന ജനങ്ങള്‍

- 0 -

Sunday, November 03, 2013

ക്രോധത്തിന്റെ മുന്തിരിപ്പഴങ്ങൾ (Grapes of Wrath, written by John Steinbeck) - വിവ൪ത്തനം: കെ.പി.സുധീര



 വളരെ വഷങ്ങക്കുമുമ്പ് കലാകൌമുദിയി എം.കൃഷ്ണനായ സാര്‍ എഴുതിയിരുന്ന സാഹിത്യവാരഫലത്തിലാണ് ആദ്യമായ് ‘ക്രോധത്തിന്റെ മുന്തിരിപ്പഴങ്ങ‘ എന്ന പുസ്തകത്തെക്കുറിച്ച് പ്രതിപാദിച്ചു കണ്ടത്. ആ പുസ്തകം ഒന്ന് വായിക്കാ കിട്ടിയിരുന്നെങ്കി എന്ന് ആഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. പിന്നീട് ജീവിതയുദ്ധം കൊടുമ്പിരിക്കൊണ്ടപ്പോ അതെല്ലാം മനസ്സിന്റെ അടിത്തട്ടിലമന്ന് പോയി. രണ്ടാഴ്ച മുമ്പാണ് ഇരിങ്ങാലക്കുട കറന്റ് ബുക്ക്സി പുസ്തകം കണ്ടതും, വാങ്ങിയതും. ഇന്നലെയാണ് ഈ പുസ്തകം വായിച്ചു തീത്തത്. പുസ്തകത്തിന്റെ പുറം ചട്ടയി ഇങ്ങനെ എഴുതിയിരിക്കുന്നു.

“1939 പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടപ്പോത്തന്നെ വിവാദം  സൃഷ്ടിക്കുകയും മുതലാളിത്ത വ്യവസ്ഥിതിയെ പിടിച്ചുലയ്ക്കുകയും ചെയ്ത വിശ്വസാഹിത്യ കൃതി. അരനൂറ്റാണ്ടിനിടയി പതിനാലു കോടിയിലധികം വിറ്റഴിഞ്ഞ, മുപ്പതു ഭാഷകളിലധികം വിവത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ട ഈ അനശ്വരഗ്രന്ഥം 1962 ലെ നോബേ പുരസ്കാരത്തിനഹമായി. അകം പൊള്ളിക്കുന്ന അനുഭവങ്ങ വിദ്യുത് പ്രവാഹങ്ങ സൃഷ്ടിക്കുന്ന, സമസൃഷ്ടിയോടുള്ള കനിവും പതിതാനുകമ്പയും ഉള്ളി നിറയ്ക്കുന്ന ഈ മഹദ്കൃതി സമ്പൂണ്ണമായ സഹനത്തിന്‍ വഴങ്ങുന്ന മനുഷ്യാത്മാവിനുള്ള അത്യുദാരമായ ആദരമപ്പിക്കലാണ്. “

“.വഗ്ഗവൈരുദ്ധ്യ സമസ്യയെ നേരിറ്റുന്ന ഒരു പറ്റം കുടിയേറ്റക്കഷകരുടെ തീവ്രാനുഭവങ്ങളുടെ പച്ചയായ ആവിഷ്ക്കാരം. ഓക്‍ലഹോമയി നിന്ന് കാലിഫോണിയയിലേക്ക് കുടിയിറക്കപ്പെട്ട മൂന്നുലക്ഷം മനുഷ്യാത്മാക്ക അനുഭവിച്ച യാതനയും, അപമാനവും, അപകഷതയും, അരക്ഷിതത്വവും, അതിദാരിദ്ര്യവുമാണ് വായനക്കാരന്റെ ആത്മാവിനെ ജ്വലിപ്പിക്കുന്നതും, നീറ്റുന്നതും“.

“തകന്ന സ്വപ്നങ്ങളുടെയും ഭഗ്നമോഹങ്ങളുടെയും മനുഷ്യത്വഹീനമായ നൊമ്പരങ്ങളുടെയും പാലിക്കപ്പെടാതെ പോയ വാഗ്ദാനങ്ങളുടെയും അതുമല്ലെങ്കി ഇവയെല്ലാ കോത്തിണക്കപ്പെട്ട പ്രത്യാശയുടെതായ തങ്കനൂ അതാണ്  ‘ക്രോധത്തിന്റെ മുന്തിരിപ്പഴങ്ങ‘. സാമ്പത്തികത്തകച്ചയുടെ കാലത്ത് സാമൂഹികമായ ഉണച്ചയുടെ കലയായി മാത്രമല്ല, അതിനപ്പുറം വൈകാരികമായ കാക്കശ്യമുണത്തുന്ന ഒരു അശാന്ത നാടകമായിരുന്നു ഈ നോവ. അമേരിക്ക ഫിക്ഷനി ഇതിനെ വെല്ലുന്ന മറ്റ് സമകാലിക സാഹിത്യകൃതിയില്ല”.

വായിച്ചുകഴിഞ്ഞപ്പോ ഇത് 1939 പ്രസിദ്ധീകരിച്ചതാണെന്ന് ഞാ മറന്നുപോയി. അതിന്റെ ശൈലീഭേദങ്ങളൊന്നും എന്നെ ഒട്ടും അലട്ടിയില്ല. ഒരു കാര്യം എനിക്കുറപ്പാണ്‍ മനുഷ്യന്റെ അതിജീവനത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള സഹനവും, പോരാട്ടവും ഏതൊരാളുടെ ഹൃദയത്തെയാണോ മഥിക്കുന്നത്, അങ്ങനെയുള്ള ഒരാ അവശേഷിക്കുന്നതുവരെ ഈ നോവ വായിക്കപ്പെടുക തന്നെ ചെയ്യും. 
- 0 -